Craig Wright

Sürekli seyahat eden bir şirket yöneticisinin oğlu olarak, 1965’te ailesinin birçok geçici yaşam mekânından biri olan Puerto Rico’da doğdu. Ancak çoğunlukla Wright ailesi anakarada kalıyor, seyahatleri yazarın deyimiyle “Doğu sahili banliyölerinin büyük şehrinde” son buluyordu. Wright yedi yaşındayken annesi öldü ve babası yeniden evlendi – “birçok kez” diyor yazar.

Dario Fo

Dario Fo’nun tiyatro yaşantısını dört bölümde ele almak mümkündür:

Birinci bölüm, Dario Fo’nun eşi Franca Rame ile birlikte kurduğu topluluğun öncesi yıllarını kapsamaktadır. Çocukluğundan 1958 yılına kadar olan bu dönem,  Franco Parenti,  Giustuno Durano gibi yazar ve oyuncularla oluşturduğu bir toplulukla çalışarak, Fo tiyatrosunun pek çok öğesini biriktirdiği ve biraraya getirdiği hazırlık dönemidir.

İkinci bölüm, 1958’de, eşi Franca Rame ile birlikte Dario Fo-France Rame topluluğunu kurduğu, “Burjuva Güldürüleri” adını verdiği çeşitli fars ve vodviller oynadığı ustalığını geliştirip pekiştirdiği ve giderek kendini tiyatro çevrelerine ve seyircilere tartışmasız bir şekilde kabul ettirdiği 1958-1968 yılları arasıdır. Bu dönemde oynadığı oyunlarla Fo, İtalyan hükümetini, emperyalizmi ve Katolik Kilisesi’ni açıkça eleştiriyordu. Bu nedenle, Fo ile Rame’nin İtalyan Radyo ve Televizyonu’ndaki çalışmaları yasaklandı.

Neena Beber

* Yazarın Türkçeye çevrilmiş tek oyunudur.

Paula Vogel

Bryn Mawr Koleji’ndeki bursunu kaybedip kendini dramatik edebiyata adadıktan sonra, Washington’daki Katolik Üniversitesi’nden mezun olur ve ardından Yale Drama Okulu tarafından geri çevrilir. İlk oyunları da Eugene O’Neill Ulusal Oyun Yazarları Konferansı’nda geri çevrilir. Şimdi baktığında bunların iyi şeyler olduğunu düşünüyor; çünkü hepsi işini zor-ve orijinal- bir yolla öğrenmesini sağlayan ve en sonunda How I Learned to Drive’la Puitzer Ödülü’nü kazanmasına vesile olan şeylerdi.

Woody Allen

İlk izlediği film olan Disney'in Snow White'ına üç yaşında gitti. Fakat filmlerle ilgili hatırlayabildiği anıları ancak beş yaşındaki dönemlere kadar uzanıyor. Brooklyn'in düşük-orta sınıflı yerlerinden birinde oturduğunu söyleyen Woody Allen bir demecinde 25 ya da daha fazla sinema salonuna yürüyerek gidebileceği bir yerde oturduğunu ve zamanının çoğunu - özellikle de okulun kapalı olduğu yaz aylarını tabii - sinemalarda geçirdiğini kışın ise tüm haftasonlarını buna ayırdığını belirtiyor.